Op advies van de receptioniste van ons hotel hebben we vanmorgen de scenic route langs de kust gereden, van Port Angeles naar Cape Flattery. We hadden haar namelijk gevraagd waar we de beste kans zouden hebben op het spotten van walvissen.
De route leidt langs de zee met diverse uitzichtpunten voor het spotten van 'sealife', de zogenoemde 'whale trail'. Helaas hadden we tijdens de route geen succes maar de uitzichten waren prachtig en we konden Vancouver Island zien liggen aan de overkant.
De route eindigde bij Cape Flattery, het uiterste puntje van de Verenigde Staten (Alaska uitgezonderd). Daar leidde een korte wandeling door een fascinerend regenwoud met bomen in allerlei vreemde vormen.
Bijna aangekomen bij het laatste uitzichtpunt zag Erik opeens een orka niet ver van ons vandaan langs de kust zwemmen. Met een snelle sprint klommen we het platform op en zagen we onder ons een groep van 4 orka's passeren. Helaas waren we net te laat om een foto te maken maar we waren inmiddels vol vertrouwen dat we wellicht nog meer zouden zien.
En ja hoor, ons wachten werd beloond en al gauw passeerde er opnieuw een groep met wel 6 orka's die we dit keer wel wisten vast te leggen.
Behalve orka's hebben we verschillende scholen met dolfijnen voorbij zien zwemmen en vlak voor ons stak er opeens een kopje van een zeeleeuw boven water. Ongelooflijk, wat hadden we weer alle geluk van de wereld.
 |
| Orka's |
 |
| Orka |
 |
| Orka's |
 |
| Dolfijnen |
 |
| Zeeleeuw |
 |
| Cape Flattery Lighthouse |
 |
| Bald eagle |
Op de heenweg waren we onderweg gestopt bij een lokaal, onooglijk buurtwinkeltje in een klein gehucht. Toen we door de etalage spiekten kwam de eigenaresse al naar buiten om ons welkom te heten. Ondanks onze twijfel besloten we op haar uitnodiging in te gaan en dat pakte verrassend uit.
De winkel was een allegaartje van van alles wat, het functioneerde als supermarkt, eetgelegenheid ontmoetingsplek met gelegenheid tot het doen van spelletjes en het maken van muziek. Terwijl Erik, Wil en Annemarie de laatste stukjes van een legpuzzel in elkaar zetten, speelde Ab een stukje op een oude piano met een staande ovatie na afloop.
Door deze bijzondere ervaring besloten we op de weg terug om hier te gaan eten alvorens door te rijden na Forks. Ons bezoek werd zo gewaardeerd dat de eigenaresse ons na afloop een knuffel gaf en ons buiten uit kwam zwaaien.
 |
| Een stukje muziek terwijl we wachten op ons e |
 |
| Gezamenlijk aan de legpuzzel |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten